tak się dzieje.

jeden mówi. trzeci. dziesi±ty. problem.

ja jestem lustrem. możesz sobie zobaczyć we mnie swoje problemy. ale niestety ich nie odbijam. tylko pochłaniam, jak niewidoczne fotony ¶wiatła. a potem nie chc± wyj¶ć. dr±ż± tunele jak nużeńce. pod skór±. swędz± i drapi±. niewidoczne pajęczyny zła. oplot± każd± skórę. zniszcz±, stłamsz± każde uczucie. pozostawiaj±c nic-nie-znacz±c± czerń. smutek.

czasami sama nie wiem co lepsze...

jak to się stało, że to wszystko co tu piszę stało się tak szare... może nie ma kiedy opisywać tych lepszych rzeczy? przecież kiedy¶ opisywało się wrecz przeciwnie, te najlepsze...

co się stało

?